1. Erling Haaland

Erling Haaland, norweski napastnik, jest obecnie zawodnikiem Manchesteru City w Premier League. W sezonie 2022/23 zdobył 36 goli, co przyczyniło się do zdobycia przez klub tytułu mistrza Anglii. W bieżącym sezonie (2023/2024) strzelił już 25 goli w 29 meczach. Haaland to zawodnik, który jest silny i potrafi wygrać pojedynki z obrońcami. Co więcej, jest także bardzo zwinny, potrafi błyskawicznie przyspieszyć, co sprawia, że jest groźny w kontratakach.

2. Cole Palmer

Cole Palmer to angielski zawodnik, który gra jako pomocnik lub skrzydłowy w klubie Chelsea w Premier League. Urodził się 6 maja 2002 roku, ma 22 lata i mierzy 182 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 31 meczach dla Chelsea, strzelając 21 goli. Jego umiejętności obejmują zwinność, drybling i skuteczność w wykonywaniu rzutów karnych.

3. Alexander Isak

Alexander Isak, szwedzki napastnik, obecnie występuje w Newcastle United w Premier League. W sezonie 2023/2024 zagrał w 27 meczach, strzelając 20 goli. To imponujące osiągnięcie, ponadto w jednym z meczów wyrównał rekord Zlatana Ibrahimovicia, zdobywając 17 bramek w jednym sezonie – najwięcej spośród Szwedów w historii Premier League.

4. Ollie Watkins

Ollie Watkins to angielski napastnik występujący w klubie Aston Villa. Urodził się 30 grudnia 1995 roku i ma 28 lat. W Premier League zadebiutował w sezonie 2020/2021,  od tego czasu regularnie występuje w barwach Aston Villa. W sezonie 2023/2024 zdobył 19 goli, a w poprzednich sezonach również prezentował się skutecznie, strzelając odpowiednio 15, 11 i 14 bramek. Obecnie zajmuje 18. miejsce w klasyfikacji strzelców spośród wszystkich zawodników, którzy rozegrali przynajmniej 3 mecze w Premier League.

5. Dominic Solanke

Dominic Solanke to angielski napastnik, który obecnie występuje w klubie AFC Bournemouth w Premier League. Urodził się 14 września 1997 roku, ma 26 lat i mierzy 187 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 37 meczach dla Bournemouth, zdobywając 19 goli. Solanke rozpoczął swoją karierę w Chelsea, debiutując w pierwszym zespole w październiku 2014 roku.

6. Mohamed Salah

Mohamed Salah, egipski napastnik, jest jednym z najwybitniejszych zawodników Liverpoolu w Premier League. W sezonie 2017/18 zdobył 32 gole, ustanawiając rekord Premier League pod względem liczby bramek strzelonych przez jednego zawodnika w ciągu jednego sezonu.. Obecnie, w sezonie 2023/2024, zagrał w 31 meczach, strzelając 18 goli.

7. Heung-min Son

Heung-Min Son to pochodzący z Korei Południowej napastnik, który występuje w klubie Tottenham Hotspur. Urodził się 8 lipca 1992 roku i ma 31 lat. W Premier League zadebiutował w sezonie 2015/2016, a od tego czasu jest jednym z kluczowych zawodników swojego zespołu. Son zdobył łącznie 227 goli w lidze, a w sezonie 2021/2022 zdobył Złoty But jako najlepszy strzelec.

8. Phil Foden

Phil Foden to angielski pomocnik występujący w klubie Manchester City. Urodził się 28 maja 2000 roku i ma 23 lata. W Premier League zadebiutował w sezonie 2017/2018, od tego czasu stał się kluczowym zawodnikiem dla swojego zespołu. W sezonie 2023/2024 zdobył 16 goli, w poprzednich sezonach również prezentował się skutecznie, strzelając odpowiednio 11, 9, 9 i 5 bramek. Phil Foden jest również laureatem nagrody dla Młodego Zawodnika Sezonu oraz pięciokrotnym mistrzem Premier League z Manchester City.

9. Bukayo Saka

Bukayo Saka to angielski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Arsenalu. Urodzony 5 września 2001 roku, ma 22 lata i mierzy 178 cm wzrostu. W Premier League zagrał w sezonach od 2019/2020 do 2023/2024, zdobywając łącznie 46 goli w 169 występach. W marcu 2023 roku został uznany Piłkarzem Miesiąca w Premier League.

10. Jarrod Bowen

Jarrod Bowen to angielski napastnik, który obecnie występuje w West Ham United w Premier League. Urodzony 20 grudnia 1996 roku, ma 27 lat i mierzy 175 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 34 meczach, strzelając 16 goli. Bowen jest szybki, pracowity i skuteczny. Warto zaznaczyć, że w lutym 2024 roku zdobył swojego pierwszego hat-tricka w Premier League, stając się pierwszym zawodnikiem West Hamu, który tego dokonał na stadionie London Stadium.

11. Nicolas Jackson

Nicolas Jackson to 22-letni napastnik z Senegalu, który obecnie występuje w klubie Chelsea. W sezonie 2023/2024 zagrał w 33 meczach Premier League, strzelając 14 goli. Przed transferem do Chelsea spędził cztery sezony w hiszpańskim Villarreal, gdzie w sezonie 2022/2023 zdobył 12 goli i zanotował 4 asysty w 26 występach.

12. Jean-Philippe Mateta

Jean-Philippe Mateta to francuski napastnik, który obecnie występuje w Crystal Palace w Premier League. Urodził się  28 czerwca 1997 roku, ma 26 lat i mierzy 192 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 34 meczach, strzelając 13 goli. Mateta jest w świetnej formie, zdobywając 10 bramek w ostatnich 12 meczach – więcej niż jakikolwiek inny zawodnik w tym okresie, z wyjątkiem Cole’a Palmera z Chelsea, który jest nominowany do tytułu najlepszego zawodnika sezonu Premier League.

13. Kai Havertz

Kai Havertz to niemiecki piłkarz, który występował w Premier League zarówno w barwach Chelsea, jak i Arsenalu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 36 meczach dla Arsenalu, zdobywając 12 goli. Wcześniej, w latach 2020-2023, Havertz reprezentował Chelsea, gdzie w sumie wystąpił w 91 meczach i strzelił 19 goli. Warto wspomnieć, że w październiku 2020 roku zdobył swojego pierwszego gola w Premier League w meczu przeciwko Southampton, który zakończył się remisem 3:3.

14. Matheus Cunha

Matheus Cunha to zawodnik pochodzący z Brazylii, obecnie występuje w Wolverhampton Wanderers. Urodził się 27 maja 1999 roku, ma 24 lata i mierzy 183 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 30 meczach, strzelając 11 goli. Jego pierwsza bramka dla klubu Wolverhampton padła w wygranym 2–1 meczu z Bournemouth w Premier League 21 października 2023 roku. Cunha zdobył również swojego pierwszego gola w Pucharze Anglii, wykonując rzut karny w dogrywce meczu 3. rundy przeciwko Brentford na stadionie Molineux 16 stycznia 2024 roku. 

15. Hee-chan Hwang

Hwang Hee-Chan to pochodzący z Korei Południowej piłkarz, który występuje jako napastnik w klubie Wolverhampton Wanderers w Premier League. Urodzony 26 stycznia 1996 roku, ma 28 lat i mierzy 177 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 27 meczach dla Wolves, zdobywając 12 goli. Jest znany ze swojego agresywnego stylu gry i przydomku “Hwangso”, który oznacza “byka” w języku koreańskim.

16. Leandro Trossard

Leandro Trossard to belgijski napastnik, który obecnie występuje w klubie Arsenal. Urodził się 4 grudnia 1994 roku i ma 29 lat. W sezonie 2023/2024 zagrał w 33 meczach Premier League, strzelając 12 goli. Przed transferem do Arsenalu spędził kilka sezonów w Brighton & Hove Albion, gdzie był zawodnikiem skutecznym, któremu udało się zdobyć odpowiednio 7, 8 i 5 bramek w poprzednich sezonach. Leandro Trossard jest również reprezentantem Belgii i wystąpił na Mistrzostwach Świata w 2022 roku.

17. Chris Wood

Chris Wood to nowozelandzki napastnik, który obecnie występuje w Nottingham Forest w Premier League. W sezonie 2023/2024 zagrał w 30 meczach, strzelając 12 goli. Wood jest skutecznym strzelcem, a jego ostatni gol był czwartym z rzędu w Premier League, co zrównuje się z jego najlepszą serią w tej lidze. Ogółem w  swojej karierze w Premier League zdobył 67 bramek.

18. Julián Álvarez

Julián Álvarez to argentyński piłkarz występujący jako napastnik w Manchester City. Urodził się 31 stycznia 2000 roku, ma 24 lata i mierzy 170 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 33 meczach dla Manchester City, zdobywając 9 goli. Álvarez zadebiutował w Premier League 7 sierpnia, a 31 sierpnia strzelił swoje pierwsze dwa gole w lidze w meczu przeciwko Nottingham Forest, który zakończył się wynikiem 6:03.

19. Darwin Núñez

Darwin Núñez występuje w Liverpoolu na stanowisku napastnika. Zawodnik ten pochodzi z Urugwaju.Urodził się 24 czerwca 1999 roku, ma 24 lata i mierzy 187 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 34 meczach, strzelając 11 goli. Núñez jest dynamicznym zawodnikiem, a w styczniu 2024 roku zdobył swojego 100. gola w karierze klubowej i reprezentacyjnej. Jest również pierwszym graczem Premier League w tym sezonie, który zanotował co najmniej 10 goli i 10 asyst we wszystkich rozgrywkach.

20. Richarlison

Richarlison de Andrade, znany jako Richarlison, to brazylijski piłkarz występujący jako napastnik w klubie Tottenham Hotspur. Urodzony 10 maja 1997 roku, ma 27 lat i mierzy 184 cm wzrostu. W sezonie 2023/2024 zagrał w 28 meczach dla Tottenhamu, zdobywając 11 goli.

Artykuł Lista najlepszych strzelców Premier League – TOP 20 pochodzi z serwisu oleMagazyn.pl.

Wprowadzenie do pozycjonowania i SEO 

Optymalizacja pod kątem wyszukiwarek pozwala zwiększyć widoczność strony w internecie, co jest szczególnie ważne dla witryn sportowych, gdzie konkurencja jest ogromna. Dzięki odpowiednim działaniom SEO strona może osiągnąć lepszą pozycję w wynikach wyszukiwania, co bezpośrednio przekłada się na zwiększenie ruchu i potencjalnie większe zainteresowanie oferowanymi treściami. 

Wyszukiwarki internetowe, takie jak Google, stosują skomplikowane algorytmy, aby decydować, które strony pojawią się na czołowych miejscach w wynikach wyszukiwania. Ważnymi elementami, które wpływają na pozycjonowanie, są jakość i unikalność treści, optymalizacja słów kluczowych, szybkość ładowania strony, dostosowanie do urządzeń mobilnych oraz liczba i jakość linków zewnętrznych. 

Głównym zadaniem pozycjonowania stron sportowych jest nie tylko podniesienie ich widoczności online, ale także kształtowanie autorytetu i budowanie zaufania wśród odbiorców. Dzięki temu strony te mogą przyciągać więcej odwiedzających zainteresowanych sportem, co jest istotne dla rozwoju i osiągnięcia sukcesu w branży.  

Keyword research 

Badanie słów kluczowych jest fundamentem skutecznego SEO dla każdej witryny, w tym o tematyce sportowej. Wybór odpowiednich fraz może znacząco wpłynąć na widoczność strony w wynikach wyszukiwania, przyciągając użytkowników zainteresowanych konkretnymi dyscyplinami, wydarzeniami czy treningami. Dobór słów kluczowych, które trafnie oddają charakter witryny sportowej, ułatwią narzędzia takie jak Google Keyword Planner, Ahrefs lub SEMrush. Umożliwiają one nie tylko identyfikację popularnych zapytań, ale również analizę konkurencji i odkrycie niszowych fraz, które mogą być bardziej ukierunkowane na docelową grupę odbiorców. 

Analiza konkurencji jest nieodzownym elementem procesu wyboru słów kluczowych. Pozwala na zrozumienie, które frazy są już szeroko wykorzystywane, a które nadal oferują przestrzeń do wyróżnienia się. Ważne jest również uwzględnienie lokalnych słów kluczowych, szczególnie dla witryn skupiających się na lokalnych ligach, drużynach czy wydarzeniach sportowych. Lokalne SEO może być istotne dla przyciągnięcia odwiedzających z określonego regionu, co jest szczególnie istotne dla promowania lokalnych imprez sportowych czy sklepów z artykułami sportowymi. 

Dobór optymalnych słów kluczowych wymaga zrozumienia celów biznesowych witryny oraz preferencji jej użytkowników. Regularne monitorowanie efektywności wybranych fraz i dostosowywanie ich do zmieniających się trendów i zainteresowań odbiorców umożliwi utrzymanie wysokiej pozycji w wynikach wyszukiwania. 

Znaczniki metadanych 

Elementem odgrywającym ważną rolę w SEO, stanowiąc fundament dla optymalizacji witryn sportowych są metadane. Są to informacje, które, choć niewidoczne bezpośrednio na stronie, są ważne dla wyszukiwarek w zrozumieniu zawartości i kontekstu strony. Tytuły i opisy meta to pierwsze elementy, na które zwracają uwagę użytkownicy w wynikach wyszukiwania – ich optymalizacja jest niezbędna dla przyciągnięcia uwagi i zachęcenia do kliknięcia.  

Optymalizując tytuły i opisy meta dla witryn sportowych, istotne jest zastosowanie odpowiednich słów kluczowych, które odzwierciedlają główny temat strony oraz zainteresowanie docelowej grupy odbiorców. Opisy meta oferują więcej przestrzeni na kreatywność, pozwalając na krótkie przedstawienie treści strony z zachętą do dalszego zbadania oferowanych treści. 

Znaczniki meta dla treści sportowych powinny nie tylko zawierać istotne informacje i słowa kluczowe, ale również wywoływać emocje i zainteresowanie, podkreślając unikalność oferowanych treści. Pamiętając o ograniczeniu długości (tytuł do 60 znaków, opis do 160 znaków), każdy znacznik meta powinien być starannie przemyślany, by maksymalnie wykorzystać dostępną przestrzeń na przekazanie wartości strony dla potencjalnego użytkownika. Taka optymalizacja metadanych znacząco przyczynia się do zwiększenia widoczności witryn sportowych w wyszukiwarkach, przyciągając większą liczbę zainteresowanych użytkowników. 

Dane strukturalne i wyniki rozszerzone 

Formatowanie informacji na stronie za pomocą danych strukturalnych umożliwia wyszukiwarkom łatwiejsze zrozumienie i klasyfikowanie jej zawartości. W przypadku witryn sportowych, zastosowanie tych danych ma istotne znaczenie dla SEO, ponieważ pozwala na prezentowanie w wynikach wyszukiwania Google rozszerzonych informacji, takich jak harmonogramy rozgrywek, wyniki na żywo, czy profilowe dane o sportowcach. Efektem jest zwiększona widoczność i atrakcyjność strony w oczach potencjalnych użytkowników. 

Na przykład, stosując dane strukturalne, witryna poświęcona piłce nożnej może oznaczyć nadchodzące mecze, wskazując dokładne daty, miejsca i uczestniczące drużyny. Dzięki temu wyszukiwarki mogą prezentować te informacje bezpośrednio w wynikach wyszukiwania, co ułatwia użytkownikom szybkie znalezienie interesujących ich danych bez konieczności wchodzenia na stronę. Jest to szczególnie wartościowe w przypadku wyszukiwań związanych z konkretnymi wydarzeniami sportowymi, gdzie użytkownicy oczekują szybkich i dokładnych informacji. 

Implementacja danych strukturalnych na stronach sportowych nie tylko poprawia doświadczenie użytkowników, ale także zwiększa prawdopodobieństwo zajęcia wyższej pozycji w wynikach wyszukiwania. Google i inne wyszukiwarki preferują strony, które dostarczają bogate i strukturalnie uporządkowane informacje, ponieważ ułatwia to dostarczanie dokładnych i użytecznych odpowiedzi na zapytania użytkowników. Dodatkowo wyniki rozszerzone mogą zwiększyć CTR (Click-Through Rate), czyli stosunek liczby kliknięć do liczby wyświetleń linku, co dodatkowo wpływa na SEO. 

Content plan i optymalizacja treści 

Treści wysokiej jakości są fundamentem sukcesu witryn sportowych w internecie. Aby wygrać w meczu o pierwszą pozycję w wynikach wyszukiwania, ważne jest tworzenie planu treści, który nie tylko przyciąga uwagę użytkowników, ale także wspiera SEO. Optymalizacja treści pod kątem słów kluczowych i zapewnienie ich użyteczności dla odbiorców to strategie, które mogą znacząco podnieść pozycję witryny w wyszukiwarkach. 

Tworząc plan treści, ważne jest, aby zacząć od szczegółowego badania słów kluczowych, które są najbardziej relewantne dla docelowej grupy odbiorców. Następnie, treści powinny być tworzone z myślą o tych słowach kluczowych, ale zawsze z priorytetem na wartość dla użytkownika. Każdy artykuł, post czy analiza powinna dostarczać unikalnych informacji, które wyróżniają witrynę na tle konkurencji. Optymalizacja treści dla SEO wykracza jednak poza samą integrację słów kluczowych. 

Ważne jest również, aby teksty były dobrze sformatowane, z wykorzystaniem nagłówków, list i akapitów, co ułatwia czytanie i zrozumienie treści. Dodatkowo warto dbać o wewnętrzne i zewnętrzne linkowanie, co nie tylko poprawia nawigację, ale również wzmacnia pozycję strony w wyszukiwarkach. 

Hierarchia serwisu i linkowanie wewnętrzne  

Zaawansowana struktura strony nie tylko poprawia nawigację użytkownikom, ale również ułatwia wyszukiwarkom zrozumienie jej struktury, co sprzyja lepszemu indeksowaniu i osiąganiu wyższych pozycji w wynikach wyszukiwania. 

Aby poprawić nawigację na stronie i maksymalizować korzyści płynące z SEO, niezbędne jest skuteczne linkowanie wewnętrzne. Polega to na umieszczaniu w treściach linków do innych, powiązanych stron i artykułów na tej samej witrynie. Takie działanie nie tylko zachęca użytkowników do dłuższego pozostania na stronie, ale również rozprowadza wartość SEO (tzw. link juice) między różnymi stronami, zwiększając ich autorytet i widoczność w wyszukiwarkach. 

Dobre praktyki linkowania wewnętrznego na witrynach sportowych mogą obejmować na przykład tworzenie ścieżek tematycznych, które prowadzą użytkownika przez powiązane treści, od ogólnych przeglądów dyscyplin sportowych, przez szczegółowe analizy ważnych wydarzeń, aż po statystyki i biografie zawodników. Kolejną skuteczną praktyką jest umieszczanie rekomendowanych artykułów na koniec każdego posta, sugerując czytelnikom dalsze tematy, które mogą ich zainteresować. 

Poprzez utrzymanie klarownej i logicznej hierarchii serwisu oraz zastosowanie przemyślanego linkowania wewnętrznego, witryny sportowe mogą znacząco poprawić swoje pozycjonowanie w wyszukiwarkach. To z kolei przekłada się na wyższy ruch na stronie i lepsze zaangażowanie użytkowników, co jest niezbędne dla sukcesu każdej witryny internetowej. Takie podejście do budowy i utrzymania strony nie tylko wspiera SEO, ale również tworzy przyjazne środowisko dla użytkowników, zachęcając ich do częstszego odwiedzania i eksplorowania treści. 

Zdobywanie wartościowych linków zewnętrznych 

Pozyskiwanie linków z renomowanych źródeł jest ważnym aspektem strategii SEO, mającym istotny wpływ na pozycję witryn sportowych w wynikach wyszukiwania. Te linki funkcjonują jak rekomendacje, wzmacniając wiarygodność i autorytet strony w oczach algorytmów. Zdobycie większej liczby tych „rekomendacji” przyczynia się do lepszego rankingu strony w wyszukiwarkach. 

Dla witryn sportowych budowanie strategii linkowania wymaga szczególnego podejścia. Skuteczną metodą jest publikowanie unikatowych i cennych treści, które naturalnie skłaniają inne witryny do linkowania. Mogą to być dogłębne analizy wydarzeń sportowych, wywiady z zawodnikami czy innowacyjne raporty statystyczne. Tego typu treści często są chętnie udostępniane przez inne witryny branżowe, blogi sportowe czy portale informacyjne. 

Zdobywanie linków z autorytatywnych i branżowych źródeł może również opierać się na nawiązywaniu współpracy z innymi stronami o podobnej tematyce. Wymiana gościnnych artykułów, wspólne projekty badawcze czy partnerstwa w promocji wydarzeń sportowych to tylko niektóre z przykładów działalności, która może przynieść obustronne korzyści, w tym wzrost liczby wartościowych linków zewnętrznych. 

Aktywne uczestnictwo w społeczności sportowej, zarówno online (na forach, w mediach społecznościowych), jak i offline (na konferencjach, wydarzeniach sportowych), może znacząco przyczynić się do zdobywania linków. Prezentacja ekspertyzy i angażowanie się w dyskusje związane z branżą sportową zwiększa rozpoznawalność marki i zachęca do linkowania do jej strony internetowej. 

Skuteczne pozycjonowanie stron sportowych 

Klucz do sukcesu witryn sportowych w SEO leży w ciągłej optymalizacji i aktualizacji treści. Skupienie na słowach kluczowych, metadanych, danych strukturalnych, jakości treści, hierarchii serwisu oraz zdobywaniu wartościowych linków zewnętrznych to fundamenty. Pamiętaj, SEO to proces. Ważne jest, aby regularnie eksperymentować i dostosowywać strategie, śledząc zmiany w algorytmach wyszukiwarek. Tylko w ten sposób można utrzymać i zwiększać widoczność strony, przyciągając na nią fanów sportu. 

Artykuł Wygraj w meczu o pierwszą pozycję – jak pozycjonować witryny sportowe pochodzi z serwisu oleMagazyn.pl.

Szkoda tylko, iż przyjście Sampaolego splotło się z odejściem Grzegorza Krychowiaka do PSG. Pomocnik mógłby się od niego wiele nauczyć, ale cóż, nie można mieć wszystkiego. Inna sprawa, że to właśnie sam nowy trener Los Nervionenses ponoć niespecjalnie nalegał na pozostanie Polaka w drużynie. No i w końcu znaczenie miały też kwestie finansowe. Mamę oszukasz, tatę oszukasz, ale praw rynku nie oszukasz, że tak sobie pozwolę sparafrazować klasyka.

Jeśli interesują Cię aktualne wydarzenia sportowe, wyniki meczów i tabele, a także dostęp do transmisji z meczów – wykorzystaj Superbet kod promocyjny.

Sampaoli, presentado en @SevillaFC: “Vamos a intentar transmitir amateurismo” https://t.co/Q4j4B0zsyo pic.twitter.com/9dAE0F6MOq

— La Tercera (@latercera) 5 lipca 2016

Szalony perfekcjonizm

Mimo tego wizja możliwości obserwowania pracy Argentyńczyka z jeszcze bliższej odległości i z jeszcze większą częstotliwością intryguje. Jego etos pracy jest wyjątkowy, choć historie o trenerskim pracoholizmie słyszeliśmy już wielokrotnie. Sampaoli też należy do tego rodzaju szaleńców. Jego żona wspominała kiedyś, że ten obiecał jej spędzenie całego wieczoru tylko z nią. Standard, jakieś wyjście na miasto, kolacja przy świecach, potem kino. Jorge jednak nastawił się na nieco inny seans. – Ale mecz też obejrzymy, prawda? – zapytał w końcu.

Przed ważnym spotkaniem częściej puszczam drużynie filmy, niż z nią rozmawiam. Dobre kino pomaga piłkarzom utrzymać wysoką koncentrację przed meczem. – Sampaoli

Na korzyść szkoleniowca działa jednak fakt, iż ma wokół siebie bliskich, którzy jego pasję manię tolerują. No i sam jest też świadomy niedociągnięć we własnym życiu rodzinnym. – Piłka jest dla mnie jak tlen, nic na to nie poradzę, choć wiem, że proporcje powinny być odwrotne – przyznał swego czasu.

W poprzednim akapicie słowo „pasja” nie bez przyczyny zostało skreślone i zastąpione „manią”. Ono znacznie lepiej oddaje etos pracy Argentyńczyka. Jedną sytuację, po której jego zespół stracił gola, potrafi analizować kilka godzin, a co dopiero cały mecz. Ale to jeszcze nic. Najlepszym dowodem jego futbolowego opętania jest sytuacja, która zdarzyła się podczas mundialu w Brazylii. Sampaoli wściekł się niczym typowy berserk, kiedy zobaczył drona latającego nad boiskiem, gdzie trenowali akurat jego podopieczni. Niby nic, w końcu to tylko dziennikarze chcieli podejrzeć co w reprezentacji Chile piszczy. Nasz bohater jednak ma do takich spraw całkiem inne podejście. – Dla mnie futbol to wojna. Cały czas muszę sprawdzać, czy aby ktoś mnie nie podgląda. Dlatego tak bardzo denerwuje mnie wścibstwo dziennikarzy – opowiadał, jakby recytował fragment własnego dekalogu. – Wykrycie jednego detalu akcji może być kluczowe dla późniejszego losu meczu. Mam na tym punkcie obsesję – przyznawał.

(To chyba jedyny człowiek na świecie, który cieszyłby się, że został skazany na Shawshank.)

Inny przykład? Kiedy już w końcu dał się namówić na to, by na kwadrans wpuścić kilku pracowników mediów na trening, swoim podopiecznym zaordynował w tym czasie… same ćwiczenia rozciągające. Racje Sampaolego zawsze muszą być na wierzchu!

Wzorowy uczeń

„Jeśli [moi zawodnicy] wychodzą na boisko, to mają grać z dziecięcą radością. Atak, drybling, klepka i piękny strzał. Wierzę, że jedyną drogą do zwycięstw jest zaszczepienie w zawodnikach miłości do piłki.”

Najlepszym określeniem podejścia Argentyńczyka jest chyba „skrajny perfekcjonizm”. Pragmatyzm to dla niego raczej obca rzecz. Można się domyślać, iż utożsamia go z minimalizmem. – Doceniam, ale nie wierzę w ten rodzaj futbolu – mówił chociażby o Atlético Simeone. Zwiastun tego, co czeka nas w związku z jego pracą w Sevilli mogliśmy usłyszeć podczas jego pierwszej konferencji prasowej w nowym klubie. – Będziemy ekstremalnie ofensywną ekipą, co bardzo pomoże nam w szukaniu rozwiązań, zanim one znajdą nas – zapowiedział.

Nie zdziwicie się – Sampaoli swoją piłkarską filozofię kształtował w oparciu o poglądy, dokonania i metody pracy Marcelo Bielsy. Gdyby El Loco zbudował swój własny uniwersytet, prowadził na nim wykłady, to Jorge miałby 100% frekwencji na każdych zajęciach, konsultacjach oraz seminariach, a doktorat zaliczyłby na 7 w skali ocen od 1 do 6. Nie bez powodu o nowym szkoleniowcu Sevilli mówi się El Loquito – to zdrobnienie od przydomku jego mentora.

– Zawsze go podziwiałem – powiedział bez zastanowienia w trakcie rozmowy z dziennikarzem dziennika AS. – Swego czasu byłem bankierem, ale w wolnych chwilach, kiedy tylko mogłem, chodziłem oglądać treningi oraz mecze drużyn Bielsy. Mam również na myśli czasy, gdy pracował w trzeciej czy czwartej lidze – opowiadał. Podczas innego wywiadu wspominał natomiast jak zakradał się z lornetką, by podglądać pracującego z piłkarzami idola, czy też nagrywał na kasety jego konferencje prasowe, a potem słuchał ich namiętnie na walkmanie podczas joggingu.

Kiedy prowadzony przez Sampaolego Sporting Cristal został zmiażdżony 0:5 przez Américę, szkoleniowiec tak naprawdę nie martwił się tym jednym rezultatem. – Nigdy nie spełnię jego [Bielsy] oczekiwań… – dramatyzował, bo bardzo chciał doścignąć rzekomy ideał.

Nic dziwnego, że tak samo „zwariowane” są prowadzone przez niego drużyny. Podobieństwa da się zauważyć na pierwszy rzut oka – maksymalnie elastyczne ustawienie, które w jednym meczu potrafi przejść z 4-2-3-1, prze z 4-3-3 do 3-3-1-3 i miliona innych wariantów. Terror siany w defensywie rywali poprzez pressing oraz posiadanie piłki. El Loquito słusznie zauważa jednak, że ostatni z wymienionych aspektów powinien być jedynie środkiem, a nie celem.

https://youtube.com/watch?v=5mGk1WtGoaU%3Ffeature%3Doembed%26wmode%3Dopaque

Sampaoli opowiadał o tym po przegranym przez Chile 0:3 meczu z Urugwajem. Alegorię zapewne znacie doskonale, lecz jest ona tak świetna, że bez wahania warto przytoczyć ją jeszcze raz. – Pewnej nocy siedziałem w barze. Spotkałem fantastyczną kobietę. Cały czas żartowaliśmy, flirtowaliśmy, postawiłem jej kilka drinków. Około piątej rano do pubu wszedł jednak zupełnie obcy facet, złapał ją za rękę i zaciągnął do toalety. Kochali się, a po wszystkim razem opuścili lokal. Nie miało znaczenia kto dłużej ją posiadał – to on strzelił gola.

Nic dodać, nic ująć.

Zwycięskie kamikaze

Szczytowym okresem w karierze trenerskiej Sampaolego były lata 2012-2015. Prowadził on wówczas reprezentację Chile. Największy sukces to oczywiście wygrana w poprzedniej edycji Copa América, pierwsza w historii tego kraju. Warto natomiast to zwycięstwo rozebrać na czynniki pierwsze. Zwrócić uwagę jak udało mu się stworzyć drużynę przez wielkie „D”, choć składały się na nią w większości trudne charaktery.

Argentyńczyk to jednak świetny psycholog. Potrafił namówić do pressingu i powrotów do obrony Jorgę Valdivię, który na co dzień jest tak flegmatyczny, że kiedy grał w Palmeirasie jego kibice mogli zawierać zakłady czy El Mago aby zaraz nie upadnie nieprzytomny na murawę. Sprawił, iż Vidal i Alexis, choć na boisku zawsze rywalizowali, potrafili w pełni poświęcić się dla drużyny. Akcje dwójkowe rozgrywali jakby na pamięć. Pyk-pyk-pyk, piłkeczka chodzi, a obrońca rywala może tylko patrzeć i podziwiać.

Obecnego zawodnika Bayernu potrafił też postawić do pionu, kiedy w trakcie zeszłorocznego turnieju rozbił samochód pod wpływem alkoholu. – Dzwonił wtedy do mnie sam prezydent! – mówił El Loquito. – Postanowiłem pozostawić Vidala w składzie, to była moja suwerenna decyzja – podkreślał. Arturo spłacił kredyt zaufania.

Nie można walczyć z big ego’s. Jeśli masz w składzie zawodnika pokroju, powiedzmy, Messiego, to musisz zrobić wszystko, aby Messi ci zaufał. Musisz zyskać zaufanie. Poza tym nie można ciągle powtarzać tego samego. Piłkarzom czasem trzeba mówić to, co chcą usłyszeć. – Sampaoli

Rodzaj relacji, jaki Sampaoli i Bielsa utrzymują z piłkarzami to chyba jedyna wielka różnica pomiędzy nimi. – Bielsa zawsze był zimny, Sampaoli z kolei każdemu chce pomóc i dużo z nami rozmawia – opisywał niegdyś José Fuenzalida.

Kolejny wielki sukces Sampaolego-psychologa? Francisco Silva wychodzi wyjściowym składzie w finale Copa América i przez 120 minut zasuwa jakby chwilę temu pożarł całą hurtownię baterii duracell. Co w tym wyjątkowego? Fakt, iż dla El Gato był to pierwszy mecz w reprezentacji od kilku miesięcy. Przez cały ten czas grzał ławę. Mógł po prostu strzelić focha? Mógł i w sumie byłoby to zrozumiałe. Wielką sztuką jest utrzymać tak wielką motywację wśród rezerwowych, zwłaszcza tych krewkich, a naszemu głównemu bohaterowi się to udało.

– Moja ekipa ma grać futbol w stylu kamikaze – mówił przed tamtym finałem. – Albo przejdę do historii, albo napiszecie, że jestem obłąkany – dodawał. Wiadomo, okrzyknięto go geniuszem, zasłużenie zresztą.

Źródło: weloba.com

Punkty kulminacyjne

Kto uważniej śledził piłkę południowoamerykańską zorientował się na pewno, że praca w reprezentacji Chile była przedłużeniem wszystkiego tego, co wcześniej mogliśmy obserwować w prowadzonym przez Argentyńczyka Universidad de Chile. O sile La Roja stanowili potem gracze, których wcześniej sam Sampaoli kształtował właśnie w La U – Osvaldo González, Marcos González, José Rojas, Charles Aránguiz, Eugenio Mena, Marcelo Díaz, Eduardo Vargas, a nawet Johny Herrera. Niemal ¾ składu wyjściowego z finału Copa Sudamericana 2011 trafiło później do reprezentacji!

El Loquito natomiast zapisał się złotymi literami na kartach historii stołecznego klubu, choć początki miał trudne, bo kibice prześmiewczo nazywali go „Bielsa de los pobres” – Bielsa dla biedaków. Potem natomiast jednak Sampaoli sam sobie zbudował „pomnik trwalszy niż ze spiżu”. Zdobył z La U dwa mistrzostwa kraju z rzędu, zwyciężył we wcześniej wspomnianym turnieju Copa Sudamericana – seria 12 meczów bez porażki, bilans bramkowy 21:2. Ponadto dotarł także do półfinałów Copa Libertadores, w lidze zaś zanotował passę 36 spotkań bez ani jednej przegranej. Rekord wszech czasów. Tamto Universidad de Chile miało w sobie coś z walca wiedeńskiego – piękno – i z drogowego – miażdżenie wszystkiego co znajdzie się na jego drodze.

Powyżej opisane sukcesy były bezpośrednimi argumentami w kwestii objęcia przez El Loquito reprezentacji La Roja. Dzięki nim o Sampaolim zaczęto też głośniej i dłużej opowiadać również poza Ameryką Południową. Choć swoje momenty sławy Jorge miał już wcześniej, lecz trzeba przyznać, że dość nietypowe. Słynne jest zdjęcie przedstawiające szkoleniowca siedzącego na… gałęzi. – Podczas jednego z meczów [Belgrano de Arequito – przyp. red.] dostałem czerwona kartkę. Nie mogłem dyrygować poczynaniami drużyny z ławki, więc wspiąłem się na drzewo i stamtąd wydawałem polecenia – opowiadał. W lokalnych mediach Sampaoli zrobił wtedy prawdziwą furorę.

Źródło: thesun.co.uk

Druga twarz

Te wszystkie cytaty i sukcesy mogą przyprawić o zawrót głowy. Postać jaka wyłania nam się z tego obrazu rzeczywiście wygląda na zdrowo szurniętą. Z drugiej strony jednak nasz bohater ma też nieco inne oblicze. Jest na przykład bardzo skromny. Za osiągnięcia z La U zarząd klubu zaoferował mu ekstrawagancki apartament oraz wcale nie gorsze auto. Sampaoli z obu zrezygnował, co argumentował „koniecznością twardego stąpania po ziemi”.

Tę cechę charakteru wyrobił sobie po tym jak złamanie nogi uniemożliwiło mu kontynuowanie kariery w wieku 19 lat. Musiał więc zarabiać jak przeciętny, szary obywatel – jako bankier lub urzędnik cywilny. Natomiast kiedy już jako trener pracował w peruwiańskim klubie Sport Boys, podobno zarabiał tak mało, że nie starczało mu na wynajem kawalerki, więc nocował w pobliskiej remizie strażackiej. W takich warunkach wytrzymał dość długo, bo około rok. Dlaczego nie rzucił tej roboty w cholerę? Bo ją kochał. Tylko i aż.

Zapewne właśnie ta niemal idylliczna miłość do piłki miała również znaczenie, kiedy to w marcu tego roku pokłócił się z władzami chilijskiego związku piłkarskiego. – Traktują mnie jak zakładnika! – grzmiał, bo pracodawcy nie chcieli rozwiązać z nim kontraktu. – Gdy na jaw wyszła afera korupcyjna oskarżono mnie o czerpanie korzyści z tej sytuacji – żalił się Sampaoli, odnosząc się do pogłosek, jakoby lokował swoje oszczędności w popularnych ostatnimi czasy rajach podatkowych.

Obie strony zażegnały konflikt dopiero po jakimś czasie. El Loquito uniósł się jednak honorem, zrezygnował z premii za wygranie Copa América 2015, a nawet sam jeszcze dopłacił, byleby tylko odejść z reprezentacji Chile.

Jorge Sampaoli leaves post as Chile manager after row https://t.co/Zxq5H1gXv1 via @guardian_sport

— The Guardian (@guardian) 19 stycznia 2016

Sztuka dobrego wyboru

Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta. Tym trzecim była oczywiście Sevilla, która ostatecznie zgarnęła Sampaolego. Ale nie za darmo. Los Nervionenses wzięli na siebie opłatę miliona dolarów wobec chilijskiej federacji oraz 100 tys. euro dla Granady za zerwanie wstępnego porozumienia między szkoleniowcem, a klubem.  Jeszcze jakiś czas temu konkurencja wyglądała na groźną. Najgłośniej było o rozmowach szkoleniowca z Chelsea, co zresztą on sam potwierdził. Z tej pracy zrezygnował jednak, ponieważ stwierdził, że za słabo zna angielski. Inni kandydaci na pracodawców? Wymieniano chociażby Lazio oraz reprezentację Argentyny. El Loquito szczególnie dobrze zrobił odrzucając tę drugą opcję. Z wielkiego bałaganu przeniósłby się w jeszcze większy burdel. Po co?

W Sevilli natomiast dostanie wszystko czego zechce, no może z wyjątkiem ogromnych pieniędzy, ale te nie są mu aż tak skrajnie potrzebne. Przecież ma wokół siebie Monchiego. Tandem łysych z Sánchez Pizjuán stać na wiele. A zatem niecierpliwie czekamy na efekty!

Artykuł Jorge Sampaoli – szaleniec i jego obsesja doskonałości pochodzi z serwisu oleMagazyn.pl.

Zarobki w Pogoni Szczecin, jak w każdym profesjonalnym klubie piłkarskim, zależą od wielu czynników, takich jak doświadczenie zawodnika, jego pozycja na boisku oraz wartość marketingowa. Analiza zarobków piłkarzy może dać ciekawy wgląd w strukturę finansową klubu i pokazać, jak różne umiejętności i doświadczenie przekładają się na wynagrodzenie.

Zarobki Piłkarzy Pogoni Szczecin [Tabelka]

Poniższa tabela przedstawia przykładowe tygodniowe oraz roczne zarobki wybranych piłkarzy Pogoni Szczecin. Informacje te dają ogólny obraz tego, jak różni się wynagrodzenie między kluczowymi graczami w zespole.

Tabela ta jasno pokazuje, że zarobki piłkarzy Pogoni Szczecin są zróżnicowane i zależą od wielu czynników. Zawodnicy o większym doświadczeniu i znaczeniu dla drużyny, jak Kamil Grosicki, zarabiają znacznie więcej niż ich koledzy z zespołu.

Kamil Grosicki Zarobki w Pogoni Szczecin

Kamil Grosicki, będąc jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w Pogoni Szczecin, cieszy się stosunkowo wysokim wynagrodzeniem. Jego tygodniowe zarobki wynoszą około 37,520 zł, co przekłada się na roczną pensję wynoszącą 1,951,040 zł. Te liczby pokazują, że Grosicki jest jednym z najlepiej opłacanych piłkarzy w zespole, co jest odzwierciedleniem jego doświadczenia, umiejętności oraz wartości marketingowej.

Grosicki, ze względu na swoją pozycję w świecie piłki nożnej oraz osiągnięcia, zarówno na poziomie klubowym, jak i reprezentacyjnym, jest kluczowym graczem w drużynie Pogoni. Jego zarobki są odzwierciedleniem nie tylko jego umiejętności na boisku, ale także jego wpływu poza nim, w tym atrakcyjności dla sponsorów i kibiców.

Zarobki Piłkarzy w Pogoni Szczecin – Skąd Taki Rozstrzał w Wynagrodzeniach?

Różnice w zarobkach piłkarzy Pogoni Szczecin mogą być spowodowane kilkoma czynnikami. Po pierwsze, doświadczenie i umiejętności zawodnika odgrywają kluczową rolę. Zawodnicy tacy jak Kamil Grosicki, którzy mają na swoim koncie lata gry na wysokim poziomie i liczne sukcesy, mogą negocjować wyższe stawki wynagrodzenia.

Po drugie, pozycja na boisku i znaczenie zawodnika dla taktyki zespołu również wpływają na wysokość zarobków. Gracze, którzy są kluczowymi postaciami w drużynie i mają duży wpływ na wyniki meczów, często otrzymują wyższe wynagrodzenie. Dodatkowo, wartość marketingowa zawodnika – jego popularność wśród kibiców, atrakcyjność dla sponsorów – może również przekładać się na wyższe zarobki.

Klub, biorąc pod uwagę te wszystkie czynniki, ustala indywidualne wynagrodzenia dla swoich zawodników. Dlatego też w jednym zespole mogą występować znaczące różnice w zarobkach, co jest odzwierciedleniem różnorodności umiejętności, doświadczenia oraz wartości rynkowej poszczególnych graczy.

Artykuł Zarobki Piłkarzy Pogoni Szczecin – Ile Dają Zarobić? pochodzi z serwisu oleMagazyn.pl.

Początek sezonu w wykonaniu Valencii nie należał do udanych, ale później drużynie udało się zdobyć Puchar Króla, a teraz ty wraz z reprezentacją Korei jesteś o krok od zdobycia mistrzostwa świata do lat 20. Jesteś zadowolony z przebiegu tego sezonu?

Dla mnie to wspaniałe doświadczenie móc grać z pierwszą drużyną Valencii. Teraz jestem na mistrzostwach świata i dzięki moim kolegom z drużyny oraz całemu sztabowi szkoleniowego udało nam się dojść aż do finału. Mam nadzieję, że w sobotnim meczu zagramy dobrze i uda nam się zdobyć to najważniejsze trofeum turnieju.

Czy dobrze czujesz się w defensywnym stylu gry, jaki prezentuje nam Korea? Nie możesz liczyć na aż tak duże wsparcie kolegów, kiedy otrzymujesz piłkę, a sam musisz też intensywnie pracować w obronie.

Staram się pomóc drużynie jak tylko mogę niezależnie od tego, jak gram. Zarówno w Valencii staram, jak i w reprezentacji robię to, co należy do każdego piłkarz, dlatego nigdy na boisku nie myślę o sobie tylko zawsze staram się jak tylko mogę, by być pomocny kolegom, a nasza wspólna praca na boisku przekłada się na sukces całego zespołu.

Ze względu na Mistrzostwa Świata nie mogłeś wziąć udziału w finale Pucharu Króla, w którym Valencia zamierzyła się z Barceloną. Drużyna los Ches sięgnęła po najważniejsze trofeum. Ani przez chwilę nie żałowałeś, że nie mogłeś być wraz z drużyną w tak ważnym momencie?

Nie, nie żałowałem. Byłem zajęty, bo przyjechałem z reprezentacją Korei na mistrzostwa świata do lat 20 i moim najważniejszym celem było dobre rozpoczęcie mistrzostw świata, które wymagało także odpowiedniego przygotowania. Jestem szczęśliwy z tego, co udało nam się osiągnąć. Dotarliśmy aż do końca i teraz w finale również postaramy się o zwycięstwo. Trener Korei przybył nawet do Walencji, aby przekonać klub o konieczności mojego wyjazdu na zgrupowanie. Ja natomiast od początku pokładałem nadzieję w drużynie, którą udało się nam stworzyć podczas tych dwóch lat. Bardzo chciałem zagrać na tym turnieju i walczyć o to, aby go wygrać.

Jaki jest plan na kolejny sezon? Czy sądzisz, że wypożyczenie z Valencii byłoby dobrą okazją do tego, aby zyskać więcej minut na boisku?

To nie jest dobry moment na to, aby mówić o moich planach dotyczących przyszłości w Valencii. Kiedy skończą się mistrzostwa, zobaczę co dalej z moją przyszłością, ale teraz jestem maksymalnie skoncentrowany na turnieju.

Twoi rodzice kilka lat temu porzucili w Korei wszystko i przeprowadzili się dla ciebie do Walencji, abyś tam mógł spełniać swoje piłkarskie marzenia. Teraz jesteś o krok od najważniejszego tytułu w historii koreańskiej piłki młodzieżowej. Spełniasz chyba nie tylko swoje marzenia, ale również ich. Są dumni z tego, w jaki sposób reprezentujesz swój ojczysty kraj?

Jeszcze z nimi nie rozmawiałem przed meczem, nie ma ich w Polsce i obecnie oglądają mecze w Korei. Bardzo chciałem, aby nie przyjeżdżali do Polski, ale cieszyli się w kraju występami naszej reprezentacji. Myślę, że są ze mnie dumni. Jestem im niezmiernie wdzięczni, że przeprowadzili się ze mną do Hiszpanii, aby pomóc mi w rozwoju mojej kariery sportowej.

Jesteś bardzo młodym zawodnikiem, masz dopiero 18 lat, a więc jesteś najmłodszym piłkarzem reprezentacji Korei. Wyróżniasz się jednak spośród pozostałych zawodników niezwykłymi umiejętnościami. Skąd wynika ta dojrzałość, którą prezentujesz na boisku?

Nie wiem, czy można to nazwać dojrzałością. Ja po prostu staram się pomóc moim kolegom z drużyny jak tylko mogę, aby osiągać zwycięstwo i nic poza tym.

Jak podsumowałbyś mecz z Ekwadorem, który zadecydował o tym, że to wy zagracie w najważniejszym meczu mistrzostw świata U-20? Należy przy tym zwrócić uwagę, że półfinał poprzedziło niezwykle intensywne spotkanie z drużyną Senegalu.

Drużyna pracowała bardzo dobrze w defensywie i mieliśmy również wiele okazji, aby podwyższyć wynik spotkania. Uważam, że moi koledzy z drużyny spisali się bardzo dobrze. Oba spotkania były bardzo wyczerpujące i jesteśmy już zmęczeni, ale postaramy się przygotować najlepszą formę na finałowy mecz.

Macie już jakiś plan na sobotni spotkanie z Ukrainą?

Jeszcze nie mamy, na razie będziemy cieszyć się ze zwycięstwa z Ekwadorem, zobaczymy jak to będzie.

Artykuł Kangin Lee dla ¡Olé! : W finale MŚ U-20 postaramy się o zwycięstwo pochodzi z serwisu oleMagazyn.pl.